Czarnobyl

„Spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia; a spadła na trzecią część rzek i źródła wód. A gwiazda nazywa się Piołun. I trzecia część wód zmieniła się w piołun, i wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie” (Ap 8, 10-11) - W języku ukraińskim piołun to byl'ia. Czarny piołun to Czarnobyl...

Nowe wydanie felietonu
poprawione i uzupełnione

Licznik odwiedzin:
43472889

Katastrofa

Była wtedy spokojna noc z 25 na 26 kwietnia 1986. Reaktor elektrowni Czarnobyl 4 przygotowywano do testu. Wszyscy wiedzieli, jak bardzo niebezpieczny był ten eksperyment, ale nikt nie powiedział obsłudze o niedawno wykrytych usterkach. Od samego początku nic nie szło zgodnie z planem.

Przygotowania do wycieczki

Co należy zabrać na taki wyjazd? Bezwarunkowo licznik Geigera. Jest on szóstym zmysłem. Będzie ostrzegał przed silnie promieniotwórczymi miejscami, podobnie jak wykrywacz metalu na polu minowym. Gdy zacznie pikać szybciej niż normalnie, należy się dwukrotnie zastanowić czy iść dalej.

Wielkie jajo i punkt kontrolny

Im bliżej Czarnobyla tym mniej ludzi. Coraz mniej domów, gospodarstw i sklepów. Ludzie boją się tego miejsca. Nic dziwnego - co lepiej działa na wyobraźnie niż to, czego nie widać, nie słychać, a zabija? Promieniowanie zawsze Cię dopadnie. Powoli, ale zdecydowanie zabije każdego.

Czarnobyl

W miarę zbliżania się do ruin, licznik Geigera pokazuje coraz wyższą wartość. Na martwym horyzoncie, w pobliżu kilku innych budynków, maluje się tajemnicza budowla - sarkofag. Na szczątki reaktora zrzucono z samolotów setki ton betonu i obudowano pokaźną budowlą, by zatrzymać promieniowanie.

Aleksander Juwczenko

Wiedziałem, że pierwszymi objawami napromieniowania są wymioty, ale sądziłem, że zjadłem coś nieświeżego. Znalazłem kogoś w kombinezonie przeciwradiacyjnym z dozymetrem i spytałem o odczyt. Gdy pokazał mi wskazówkę wychodzącą poza skalę, dopiero wtedy zrozumiałem, co tu się stało.

Prypeć

Wyobraź sobie, że widzisz tysiące otwartych okien we wszystkich blokach. Nie ma tu ludzi, nie ma samochodów ani tramwajów. Jest tylko cisza, cisza i tylko cisza między zapomnianymi domami. A w tej ciszy słychać krzyk pięćdziesięciu tysięcy mieszkańców, wywiezionych tamtego dnia w nieznane.

Miasto Duchów

Ze szczytu najwyższego budynku doskonale widać panoramę miasta i elektrownię Czarnobyl. Gdy czujesz wiatr we włosach i widzisz tyle opuszczonych mieszkań, ogarnia Cię ogromne uczucie samotności. Wielka pustynia. Gdzie teraz są ci ludzie? Co z nimi się stało? Ilu jeszcze żyje?

Cmentarzysko maszyn

Ze względu na dużą ilość pyłów, które osiadły na pojazdach, porzucono je, bo nie nadawały się do dalszego użycia. To złomowisko jest jednym z najbardziej toksycznych miejsc w tych stronach. Wchodzenie na teren cmentarzyska bez kombinezonu to czysta głupota.

Prometeusz

Prometeusz, stwórca ludzi, jest znany głównie z ofiarowania im ognia - symbolu siły, na który wówczas bogowie mieli monopol. Odtąd stosunki między bogami a Prometeuszem uległy zaostrzeniu. Obie strony okrutnie mściły się na sobie. Tym razem bogowie zemścili się na ludziach.

Przeczytaj też:

Oko Moskwy

Mało jest na świecie budowli, które wydają się nie być zbudowane ludzką ręką. Jednym z takich obiektów jest tajemnicza instalacja o zagadkowej nazwie Czarnobyl-2. Niedaleko elektrowni mieszczą się dwa elementy o wysokości 135 i 85 metrów, a ich szerokość przekracza pół kilometra.

Celem tego tekstu nie jest propagowanie stereotypów, mutantoteorii, krytykowanie energii atomowej, rozważania na temat sensu istnienia czarnobylskiej martwej strefy czy poprawności przeprowadzenia ewakuacji. Celem tego tekstu jest informowanie ludzi czym jest Czarnobyl, o przyczynach i skutkach katastrofy, przygotowaniach do wycieczki, opisanie tragedii ludzi i tego, co dzisiaj jest w martwej strefie; a przede wszystkim obalenie mitów wyssanych z palca przewrażliwionych ekologów i ludzi z wybujałą wyobraźnią.